Globalne porównanie

Artykuł w PDF >> kliknij, aby pobrać

Ta krótka zabawa symulacyjna pomoże uczniom i uczennicom zdobyć podstawowe informacje dotyczące nierównej sytuacji globalnego Południa i globalnej Północy. Ćwiczenie może być punktem wyjścia do pogłębienia wiedzy i dyskusji na temat tego, jak bogactwo i bieda wpływają na jakość życia ludzi na świecie lub na temat zmian klimatu.

Przedmiot:

Wiedza o społeczeństwie


Realizowany zapis podstawy programowej:

23. Problemy współczesnego świata.
1. Uczeń porównuje sytuacje w krajach biednego Południa i bogatej Północy i wyjaśnia na przykładach, na czym polega ich współzależność.

Cele ćwiczenia:

Uczeń:

  • poznaje podstawowe fakty dotyczące krajów globalnego Południa i globalnej Północy;
  • potrafi własnymi słowami opisać jedną cechę różniącą kraje globalnego Południa i globalnej Północy;
  • wyraża opinie na temat poznanych informacji;
  • podejmuje dyskusję na temat globalnych nierówności i współzależności.

Instrukcja dla nauczyciela:
UWAGA Do przeprowadzenia symulacji potrzebne jest wcześniejsze przygotowanie sali, by można było swobodnie przesuwać krzesła. Sprawdź, ilu uczniów będzie w klasie i zapewnij odpowiednią liczbę krzeseł (oraz balonów, jeśli zdecydujesz się na grę w rozszerzonej wersji).

  1. Uprzedź uczniów i uczennice, że za chwilę będą porównywać kontynenty i przyglądać się różnicom między nimi z innej perspektywy. Poproś o zajęcie miejsc. Zapisz nazwy wszystkich zamieszkałych kontynentów (bez Antarktydy) na osobnych kartkach i powieś je w różnych miejscach sali. Następnie poproś uczniów, by, wykorzystując wszystkie krzesła, ustawili je wokół kartek z nazwami kontynentów tak, aby liczba krzeseł przypisanych do danego kontynentu była proporcjonalna do jego wielkości. Poproś, by każdy uczestnik usiadł na  swoim krześle i policzcie wspólnie, ile krzeseł stoi obok każdej karty.
  2. Na podstawie danych zamieszczonych w kolumnach A i B tabeli sprawdź, czy grupa dobrze poradziła sobie z zadaniem. Dopasujcie liczbę krzeseł do danych z tabeli. Poproś uczniów i uczennice o nazwanie kilku krajów z każdego kontynentu.
  3. Poinformuj uczniów i uczennice, że teraz ich zadaniem będzie odwzorowanie populacji każdego z kontynentów. Poproś, by nie ruszali krzeseł – one cały czas mają symbolizować powierzchnię kontynentów. Poproś, byuczniowie podzielili się proporcjonalnie  do liczby mieszkańców kontynentów i zajęli miejsca na krzesłach zgodnie ze swoimi przewidywaniami. Kiedy uczniowie i uczennice już zajmą miejsca, sprawdźcie (kolumna C i D tabeli), czy liczba osób na krzesłach jest proporcjonalna do zaludnienia poszczególnych regionów. Zapytaj uczniów o ich reakcje. 
  4. Uprzedź uczniów i uczennice, że w kolejnej rundzie pozostaną mieszkańcami, ale krzesła staną się symbolem bogactwa danego kontynentu. Poproś, by podzielili się krzesłami tak, by liczba krzeseł przypisanych do każdego z kontynentów była proporcjonalna do jego PKB.  Pozwól uczniom i uczennicom samodzielnie wypracować sposób podziału. Po około 2 minutach porównajcie wyniki pracy grupy z informacjami z kolumn E i F tabeli. Dostosujcie liczbę krzeseł i osób do prawdziwych danych. Powiedz, że każda grupa musi mieć kontrolę nad  swoimi krzesłami, siedząc na nich. Nikt nie powinien stać na podłodze (o ile jest to bezpieczne). 
  5. Zapytaj każdą grupę, jak się czują na „swoim” kontynencie. W klasie będą grupy reprezentujące np. Amerykę Północną, gdzie 2 osoby zajmują 10 krzeseł, i Afrykę, gdzie na 3 krzesłach ściska się 8 osób. Zapytaj, co myślą o innych grupach i o podziale bogactwa – jak to się stało, że jedne kontynenty i kraje są bogate, a inne nie. Zapytaj, jak, zdaniem uczniów i uczennic, stopień bogactwa wpływa na jakość życia ludzi. Możesz nawiązywać do sytuacji w klasie, np. pytając grupę afrykańską, czy jest im wygodnie. Wnioski z dyskusji zapisuj na tablicy.
  6. (Opcjonalnie) Rozdaj grupom nadmuchane balony, które symbolizują emisję dwutlenku węgla. Poproś, by podzielili je między sobą w taki sposób, by każda z grup miała liczbę balonów proporcjonalną do emisji dwutlenku węgla, za którą odpowiada dany kontynent. Porównaj wynik z tabelą (kolumny G i H). Zapytaj uczniów, jakie są przyczyny i skutki emisji, kto je odczuwa najsilniej, kto ma największe możliwości, by chronić się przed zmianami klimatu. Wnioski z dyskusji zapisuj na tablicy.
  7. Na koniec poproś uczniów i uczennice o zapisanie w zeszytach własnych wniosków z tego ćwiczenia (na podstawie notatek zamieszczonych na tablicy). Przedstaw klasie koncepcję podziału świata na kraje globalnej Północy i globalnego Południa. 

 

 

 

 

Załączone dokumenty: 
  1. 1. Egzk cwiczenie 6.pdf (296KB)